1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1019
Okunma
gün gelir bir/den/siz
kül eder gözlerindeki maviliği..
galibiyet sesleri bırakır gidersin geride
mağlubiyet terleri döker durursun gecelerinde
tüm düşlerin düşer.
"yan şair yan
tutuşur dünya belki ahından!"
kahrolup giderken o andan
gidemezsin o kalabalıkların arasından
silebilirsin belki alnındaki terleri
ama silemesin beynindeki o izi
sen çıksan odalardan
çıkamazsın kahrolası şu duygulardan.
asude bir yere varsan
arkana bir bak
kimlermiş seni kovalayan
geçer bu halin üzülme ozan
söyle sen bildiklerini
simsiyah bir hüzün sızsada bakışlarından
olmasada seni karşılayan!
/ne çok sevdin oysa
sana çiçek satan kadınları
üşüyen kedileri, ya da tarumar saçları.../
Cevap Yaz