Az hasretin kalmıştı sen yokken ardın sıra
Hasretim de tükendi senden ayrılıyorum
Hepsini dost edindim senden uzak ne varsa
Mesafeler arttıkça bitecek sanıyorum.

Gözyaşlarım adına türkü yakmıştı belki
Hüzün dolu sözlerim sevdamın kahrı belki.
Aklın başına gelir anlarsın farkı belki,
Senden uzak ne varsa alnından öpüyorum.

Bana çok kutsal olan aşkını borç vermişsin
Daha vade dolmadan geri alıp gitmişsin,
Zaten kiralık imiş kapıyı göstermişsin,
Vafasızlığı tas tas zehredip içiyorum.

Haklıymışsın sonunda unutursun demiştin,
Bedeli ağır oldu onu söylememiştin.
En zorunu başardım hayret hiç ummamıştın,
Kına yak demiştim ya şimdi ben yakıyorum.

İp gerip beklemişsin kurduğun bir tuzakmış,
Gözleri kör olan ben yemleri sevgi sanmış.
Nasıl bir zehir ise tesiri çok geç çıkmış,
Ben yerken gülüyordun BAK yeni anlıyorum.

Gülerken gözlerinin içi gülüyor derdim,
Hatırladın mı bilmem yanımdayken özlerdim.
Her gelişin bayramım dönüşünde ölürdüm,
Ne bayrammış ne ölüm şimdi farkediyorum.

TİRYAKİ acelem yok sabredip bekliyorum,
Çok uzakta değilki güne gün ekliyorum.
Son sözümü diyecek zamana saklıyorum,
Merak etme unutmam vaktini bekliyorum.