Issız Sokakta

Bu Issız Sokaklarda Gittiğin Günden beri,
Seni Aradım..
El ele Dolaştığımız Kirli Sokaklarda,
Gözlerindeki Işık Aydınlatıyordu Bu Sokakları,
O’ysa Birer Çöplüğe Dönmüşler Şimdi.

Bu İzmir Sensiz Çekilmez Bir Hal almış,
Elma Şekeri Yediğimiz Meydanlardada Yoksun Artık..
Tebessüm ile bakan İnsanların Yüzlerinde Nefret Var Artık..
İnsanların Suratlarına Utanç ile Bakarken,
Alev Alev Yanan Dudaklarım Senden Sonra,
Buzhaneye Dönmüş Gibi.

Ve Sen Kadınım..
Gittiğin Geceden Beri Ne kadar Umurundadım,
Ben Senin İçin Gecemi Gündüzüme Katarken,
Her Gece Hayalinle Sabahlarken,
Sen Kimlerin Koynunda GEBE Kaldın..

Ama Bir gramda O’lsa Nefretim Yok Sana Kadın,
Belkide Suçu Kendimde aramam Lazım,
Tekrar Gelip Koynuma Girsen,
Sıcacık Ellerinle Buzhaneye Dönmüş Bedenimi,
Sarıp Sarmalasan O’lmazmıydı.
Ellerini Tutup Uyusam,
Gözlerine Bakıp Ağlasam,
O’lmazmıydı Kadınım,
Peki Gelme Bakalım,
Ben Sensizde Ayağa Kalkar,
Sensizde Aydınlığa Gözlerimi Açarım..

Eray Numan..