-bu yorgun hafta sonu-
bilmem kaç çifte, kaç gönüle
hercai tufanına yakalanmamış kaç bağa
verimli bir topraktır

-bu yorgun hafta sonu-
kimbilir, fersiz gözleriyle âlemi dolaşırken
bir ışık huzmesi gördürüp
hikmetinden sual sorulmayan ilme erdirip
bilmem kaç umutsuza yorgan olmuştur

-bu yorgun hafta sonu-
kimisi, baharın tatlı sıcaklığının
müptelası olmaya hazırlanırken
kimisi, köprü başlarında sevincini oltanın başına takıp
yakaladığı huzurun menevişlendiğini izlerken
kimisi, kendi evinin balkonunda
ufka karşı oturup bir akşamüstü
çayını yudumlarken…
ama ben…
ama ben…

-bu yorgun hafta sonu-
ben ki, hercai tufanına yakalanmış
talan değmiş bir bağ…
ben ki, kör, cahil…
yanı başındaki maviliği görmemeğe ehil
ben ki, bataklığa ip sarkıtıp
temiz bir şeyler bekleyen…
ben ki, karanlığı karşıma alıp
zehir yudumlayan ben…

-bu yorgun hafta sonu-
zıt kutuplardayız yine biz
yine ikametimizde diretip
yaşayaduracağız sessiz…




mehmet durak

17.04.2011 – Karaisalı