HAYATIM BİR ROMAN

Şubat 20
Yılını tam
Bilemiyorum
Annem öyle diyor
Yılını hatırlamıyor

Çatısı toprak,
Kerpiç bir evde
Doğmuşum

Onun deyimi ile
Bal ile kaymak ile
Adeta
Yoğrulmuşum

Çürük dişli,
Sıska, çelimsiz
Bir çocuk
Günün birinde
Kader bu ya

Kar boran yerde
Ansızın
Âşık olmuşum

Yazdan bahardan
Hep, mahrum
Kendi imkânlarımla
Karınca kararınca
Okumuşum

Soğuk karlı boranlı
Sisli, acılı yollara
Menzil almışım

Bir dağı sırtlamışçasına
Genç yaşata
Sorumluluk almışım
Hayallere, düşlere
Muhatap olmuşum

Okumuş çoluk çocuk
Torun torba derken
Günün birinde,
Şair olmuşum
Güneşi aramaya
Koyulmuşum

Sazımla sözümle
Asaletimle özümle
Bilgeliğim,
Aydınlık yüzümle
Gönül deryasında
Kendimi bulmuşum

Kıssadan hisse
Hayatım bir roman
Öyle hızlı, öyle çok çabuk
Geçmiş ki
Şu illet dediğimiz
Durmak bilmeyen Zaman

_____Şair67_____
Ali Cemal AĞIRMAN