Kaç nevbahar indi yeryüzüne
Kaç cemre girdi toprağın koynuna
Yokuşlar savruldu düze döndü de..
Yollar kırgın sana ,yürümemişsin...

Korkularımızı yüklendiğimiz günden beri
Küslüğümüz bitmedi hayata...
Yaşanası ne varsa arka cebimizde unuttuğumuz
Ardımıza dönmeye bin feveran ederken,
Cesareti suya ,aklı firari seslere rehin verdik
Kanasın dudaklarımız şimdi acınası düne
Ve kaskatı bir mevta soğukluğunda
Zemheriye bürünmüş bugüne...

Soluma düştü gözlerim biçare,sensiz
Pusuda gölgeler sarmış dört bir yanımı
Keskin vuruşları varken kelimelerin
Ne sana söyleyebildim
Ne sığabildim içlerine ...

Kınsız kılıçlar kuşanmıştım oysa
Pervasız heceler büyütürken kucağımda
Yamalı bir bohçadan düştü bütün cesaretim
Sevdiğim ...Toprakla göğün kavuştuğu yerde
Bitti ...Sana dair biriktirdiklerim ...


ya leyl ...25.12.2010