![]() İNSAN GİBİ...
Omuzları çökük insanlar;
Bakışları boş dalgın, Gülüşleri donuk… Adımları telaşlı, Yönleri bencil… Soluduğumuz hava zehir, Yediğimiz ekmek, İçtiğimiz su zehir… Dünyamı bizi hak etmiyor, Biz mi hak etmiyoruz dünyayı Belli değil… Toprak zehir, yaprak zehir, söz zehir… Gönüller kurak, Duygular çorak… Aşk günü birlik şarkılarda; Ana tema aldatmak Yenisini aramak… Ekmek için savaş, Özgürlük için savaş, Barış için savaş, Yaşamak için savaş… Her yerde savaş Her şey için savaş… Savaş savaş savaş… Böyle yaratılmadık, Bunun için var edilmedik… Allah’ın en büyük lutfu Değil miydi sevmek? Biz onu ne zaman bu kadar kirlettik? Topraktan yaratıldıysak; Çamur olmak için mi? Cennet vaat edildi diye ahirde, Bu dünyayı Cehenneme çevirmek mi gaye? Ezelden geldik, Ebediyete gideceğiz… O zaman ne kalacak hepimizden geriye? Gözlerimizdeki hırsı çıkarsak, Pespembe gözlükler taksak… Yüreğimizdeki kini atsak, Sevgi filizleri yeşertsek… Öldürmek olmasa, Yaşamanın gayesi Yaşatmak için yaşasak… Taşı sevmek, toprağa dokunmak… Bir çocuğu okşamak, Bir çiçeği koklamak… Kazanmak olmasa Tek derdimiz, Kaybetmekten korksak… Çirkin grilerin yerine , Şeker renklerini koysak… Çok mu şey kaybederiz İnsanlığımızdan? İnsan olduğumuzu hatırlayıp, İnsan gibi yaşasak… GÜLŞEN KARADAĞ 30.03.2011 |
GELİŞİ GÜZEL KAFİYELER DİZESİ DEĞİLDİR ŞİİR DEMEK.
TEBRİKLER ARKADAŞ.