Bizde çocuktuk bir zamanlar;
Çamurların içinde düşe kalka büyüdük,
Çamurlarımız vardı…
Oyunlarımız vardı oyuncaksız oynanan,
Oyuncaklarımız vardı parayla satın alınmayan…
Kiremit parçaları, gazoz kapakları, çeliğimiz, çomağımız….
Mahalledeki her evde,
Üç beş ay arayla doğmuş yaşıtdaşlarımız…

Masallarımız vardı,
Sonunda hep iyiliğin kazandığı
Herkesin muradına erdiği, kerevetine çıktığımız…
Annemizin kuzusuyduk
Babamızın eşek sıpası…
Zararsızdı hep yaramazlıklarımız…

Yazlık sinemalarımız vardı,
Hem de her mahallede…
Hiçbir filmi kaçırmaz,
Hatta günlerce aynı filmi seyreder,
Bir sonrakini merakla beklerdik..
‘’Battal gazimiz, Keloğlanımız, Ayşeciğimiz’’ vardı…
Bizim çatıya bilet kesilmezdi.
Filmler çok güzeldi,
Ama sonunda herkes ağlardı…
Çivi gibi gazozlar babamdan,
Çekirdekler annemden,
Arada mis gibi kokan
Karpuzlar Zehra teyzeden…

İlkokul bitince;
Çocukluk ta bitiverdi işte…
Okuyacaklar okula,
Okuyup da ne olacak denen kızlar,
Çeyiz düzmeye annesinin dizinin dibine,
Haylazlar çıraklığa zanaat öğrenmeye…

Daha ortaokulda başlamıştık,
Memleket derdine düşmeye.
Küçücük bedenimize inat,
Kocaman yüreklerimizle…
Gizli saklı ele geçen
Soluksuz okunup bitirilen kitapların içinde,
Daha kendi arkamızı kurtarmadan,
Memleket sınırlarını da aşıp
Dünyayı kurtarma davasına düşmüş,
Aydınlık kovalayan beyinlerimiz vardı…

Biz de çocuktuk bir zamanlar;
Mutlu, koca yürekli, aydınlık beyinli,
Umut dolu…
Biz mi büyüdük dünya mı ufaldı
Sanki büyüyecek ne vardı?…

GÜLŞEN KARADAĞ 05.05.2010