Gök gürültüsü korkutuyor beni,
Yangınlar yanıyor yüreğimde ,
Yağmurlar yağıyor gözlerimden bardaktan boşalırcasına ,
Sen kara sevdam görseydin ağlama sus kıyamam derdin..
Şimdi kim beni ağladığımda güldürecek ?
Kim yarınlarıma ışık,geleceğime umut olacak?
Nasıl dayanırım onca yokluğa ?
Şimdi ne desem boş...
Feryatlar faydasız,
Seni de bilirim kara sevdam için yanarda diyemezsin kimselere,
Gözlerin ağlarda silemezsin ellerinle,
Dönülmez yollarda değilsin kara sevdam sayılı gün çabuk geçer derler.
Bilmem geçer mi ama üzme sen kendini,
Yollarına umut çiçekleri ektim dönüşünle yeşerecek,
Heryer çiçek açıp,mis gibi kokacak,
Oralarda ne yaparsın nasıl geçer zaman bilmem ?
Benim her günüm,her saatim,her dakikam,her saniyem senle dolu.
Kanadı kırılmış bir kuş gibi çırpınıyorum bazen,
Ah bir gelsende yaralarımı sarabilsen,
Şuan yanımda olsan titremezdi böyle ellerim,
Kan damlamazdı gözlerimden,
Yüreğimde fırtına savuruyor seni .
İlk çığlığım dünyaya gelipte annemin rahminden çıktıktan sonra attım.
Doğarken ağladım ilk,
Alnımıza hasret yüreğimize sevda yazılmış kara sevdam.
Unutma her doğan gün şafak için bir umut,
Sert komutlar veriyorum gözlerime sus ağlama diye ,
Boğazıma takılan hıçkırıkları geri yolluyorum sen geleceksin diye,
Yaşadığım ölümdü ama ağlayamadım bile sessizce...