Salmışım kendimi şişenin en dibine
Önümde eski fotoğraflar

Annem babamın eli omuzumda
Gülen gözler, mutluluk zirvede
Aklımda değil ne geçmiş- ne gelecek
Ekmek elden su gölden
Sırtım pek, karnım tok
Duygularım pembe pembe
Uçuyor kanatlarım özgürce
Darbelerden habersiz
Görmüyorum o zamanlar, yaşamın kara sayfalarını

Arkamda dağ gibi duran babam
Şefkatli kollarına uzandığım annem
Kim takar zehir saçan böcekleri
Arkamdan konuşup gülenleri
Sevmeyenleri,
Düşman kim, nerde ne yapar
Umrumda mı ?
Kale gibi babam,
Cennet bahçesi gibi açan annem var ya, yanımda
Kim takar kötülükleri...

Olmadı, olmadı Annem-babam, olmadı
Bu gitmeleriniz bana uymadı
Yaşam çok acı...
Hiç ama hiç kimse sizin gibi değil
Sizin baktığınız gibi bakmıyor gözlerime
Güven vermiyor en sevdiğim
Şımaramıyorum yanında...

Uzanırsa elim uzaklara, ya tutuyor
Ya da bırakıyor yarıda
Hep benden bekleniyor el uzatışlar
Emekler benden,
Sonuç sıfır olsa da

Nerdesiniz be, nerdesiniz ?
Beni hazırlamadan bu hayata
Gitmek varmıydı anlaşmamızda...
Çok üşüyorum, korkuyorum gecelerde...
Günler nasılsa geçiyorda...
Ya gecelerde...

Üzerimi örtsene anne...
Üşüyorum çok üşüyorum
Gecelerde...
Sensiz gecelerde
Sizsiz gecelerde
Annem-babam nerdesiniz be nerde ?