Yaşamayı özledim
Her gün haykıra haykıra acıdan
Seninle yaşamayı özledim
Hiç görmediğim hayalimde yaşayan sevgili
Bir gün nişanlanacağımız günü
Özledim
Özgürlük tadın da yaramaz çocuklarımızın
Olacağı günü
Kimsenin sorgu sual sormadığı
Bir dünya da seninle
Deliler gibi koşmayı
Sokakta
Mahallede
Cadde de
Ülkeden ülkeye koşmayı özledim
Çocuk çığlığında
Aşkın sınırlarında
Kimsenin nöbet beklemediği
Günü özledim
Mülteci olmayı
Sınır dan sınıra geçerken
Bir kurşunun kederimi
Çizmediği günü özledim
Yaşamak diye çığlılar atmak
Koşarkende çığılık çığlığa
Toplumun delisi olamdığım
Günü özledim
Seninle koş koşabildiğin kadar
Ucsuz bucaksız gezegenlere
Gezegenlerin tümünde
Oksijensiz de
Yaşacağım günü özledim
Ütopik bir sevda bendeki
Seninle ütopyalar ülkesinden
Ateş çalacağım günü özledim
Kendi ellerimle çizdiğim
Savruk kaderimle
Yaramaz çocuklar gibi
Ateş yakıp küllerini tüm dünyaya
Savuracağım günü özledim
Hiç bitmeyecek olan şiiri
Yazacağım günü
Hiç uyanmayacağım
Uyanmakta istemeyeceğim
Hayali
Kardeş payında bir ekmeği paylaşacağım
Günü
Ve sevgili
Seninle zamandan mekandan soyutlanarak
Tek beden olmayı özledim
Sıcacık teninde ısınarak
Işık ışık gözlerin aydınlarak
Ve dünya cehennemindeki
Ateşleri aşk ateşiyle
Söndüreceğimiz günü özledim

01:54
Salı
01/03/2011