şimdi susuyorum kelimelerle anlatamadığım perçemli düşlerime
gözlerimde şişmişliğin verdiği ağır bir yorgunlukta bakışlarım
her neyi sarsam sanki sen kokacaksın her neye baksam sanki sen ordasın

şimdi korkuyorum kalbimde yavaşça acını barındıran meleğime bakıyorum
düşlerimde sadece mutluluğu yetiştirmiş olsaydım dayanamazdım gitmelerine
ben bedenime açılan yaraların kabuklarını koparırken sualsiz korkusuzca
sevemedim seni özür dilerim...
şimdi de o geceden biri
bağlanmayacaksam sana nasıl bir yol çizmeliyim
gökkuşağının o güzel renklerini nasıl görmeliyim
gitmek aklımın bir köşesinde yaşarken seninle kalmayı nasıl öğrenebilirim
neden bunları düşünürsün benim aşkım deme bana her gelen gitmeleriyle böldü uykularımı...
pire için yorgan yakılırmı aşk varsa
kalbinde bir yerim varsa...
bu söz sende barınırsa nasıl savaşırım
hayatın getireceği oyunla...
hiç gücüm kalmamışsa ve sen sonsan nasıl alışırım bu defa yalnızlıkla verdiğim mücadeleyi sen sonlandırdın....
peki güzel çok iyi
ama ya gidersen ya yalnızlık yine benimle kalırsa ve ben seni bir daha göremezsem
bütün bunlar aklımdayken nasıl ben yaşayabilirim seninle ....
hiç gücüm kalmadı süper kahraman da değilim bana bir söz ver de bende yeniden dirileyim...