Herkeslerin gölgesi var
Üzerinde..içinde..peşinde..
şah damarının dibinde
Köprüler kurulsada
yeniden bıraktırır mesafeler.

Yüreğime vurulacağına
Boynuma inseydi bir tekme
bitirilseydi düşünmeler
Ölüverseydim..
Kimselere olmasaydım bir hiç
Bazıları için herşey iken
...yöneldiğim değildiler.

Gölgeler gölgeler
Hepsi bir sevdanın batışından ruha egemenler
ve çocukluktan öksüz hikayeler..
Kadere seyirci kalınır
gölgelere bağlandığımız O anlar da..
Sanki yüzlerce kişi tutmuştur sesimizi..
ve rehin almıştır geleceği
Gözümüze soka soka.

Içine yarımca alındığımız hüzünler
hüzünlerimizi okşamayan ikiz yalnızlıklarımız
Özlemle beklerken..bizimle konuşan hep bir gövde
Gözlerini özlemimize sarmayı esirgeyen
içlerinde barınan gölgeleriyle..
Öyküler farklı olsada aynı yönden gelir kederler
Sevgilerden eksiklikler...

Hangi elimi uzatsam..içime yalnızlık katarım
Elimi tutan olsa..tüm gölgeleri kendime alırdım
Yeni umutlar çıkarırdım yetiştirmemiş olan ben
bir yudum sevgi içebilsem
Yaratırdım yaratırdım
Yaradandan af dileyerek
tekrar doğmuş yüreğimden..

Sevilirdim sonsuza dek