bin eleme bulaşmış gibi beden
üstünde kara bir örtü
kalkmak istesede can yok oluyor ansızın
kayıp kentin delikanlısı nerde?
susmasa
kaçmasa
gelicek sanki yar köşe başından



gülen yüz gitti
acıkan yürek ölü misali
kadınım
sana dokunan ellerim
kurudu
çöl semalarına saklı sanki
şimdi
sevdiğin melodi son notasında
kapı duvar değilde
baharı müjdelesen bana
umut güneş gibi doğacak huzurumda



gellllllllllllllllll
ağıt olma bu sevdaya
gözyaşı nöbet gibi çizmesin suretimi
çocuksun derdin meyer hazinem ismine yazılmış
yaşlıyım
ölüyorum dönüp baksan arkana
geliceksin belki de
yetmiyor dünya
sürmüyor yaşam yokluğunda



sen
şiir yazmak gibisin
sesin
içlesi su çürümüş toprağıma
filiz ol hadi bekliyorum ovamda



kim bilir
belki sürem dolucak bu gece
kefene dolancak yüzüm
işte o zaman sakın ağlama
bende ki sevgi pişmanlığı savunmadı asla.....