Bazen, şimdi olduğu gibi başlıyorum yazmaya
Sen varken yazmazdım değilmi ?
Söylerdim ama; mutluluğa şiir yazılmaz
Şimdi yoksun
Yazıyorum işte

Ne günlerdi,
Her anısı;
Tekrar tekrar yaşanası

Aşktan önce uzaklardan sevmeyi öğrenmişim
Uzak dememe de bakma, birkaç adımındaydım, dönsen

Söylerdim herkese
Bilsinler diye
Sevdiğimi…

Korurdum uzaklardan, gözlerimle
Herkes bilirdi de
Sen görmezdin, belki

Boşver şimdi öncesi uzun :)
Oldu işte
Güzeldi de

Şimdi her gidişimde kadıköye
Senin otobüsün geçer oldu
Sanki sen yanımda kal diye; gecikirmiş eskiden :)
Yalanmı, azmı beklerdik
Keşke daha geç gelselermiş der oldum

Ama olmadı böyle;

Bazen İclal Aydın’da bulur oldum kendimi;
“Sen bilmiyordun ben seni seviyordum
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler
Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu
Geri dönüyordu çoğalarak
Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum her şeyi”

Bazen de Ahmet Kaya’da;
“Şikayet etmem bu defa
Dişimi sıkar giderim
Uzarmı sandın acılar
Belaya atlar giderim
Kurşun gibi, mavzer gibi, dağ gibi patlar giderim…”

Ama dur dur hep değil, rahat ol özgür kız ;)
Dedim ya bazen işte

Bi ben bilirim içimdekini
Kimse anlamaz,
Merak etme
Çok mutluyum elaleme göre !

Gerçekten unutuldummu acaba?
Yoksa kendinimi kandırıyor prenses?

Neyse bak!!!
En uzun şiirimiz yazıldı,
Farkında olmadan,
Senli benli, fazla fazla...

Kerim AKBULUT