Hayata ne umutlarla gözlerini açtın
Bilemezdin ana kokusuna,kucağına
Hasret kalacaktın.
Konuşamazdın,bırakma diyemezdin
Seni dünyaya getiren anaya
Feryatlar edemezdin.

Doğar doğmaz atıldın
Bir cami avlusuna
Ya da esirgeme yurduna
Seni atan o eller
Erdi mi ki muradına?

Yüreğim acıdı bebeğim
Senin o hallerine
Gözyaşlarım sel oldu aktı
Dövülen minicik bedenine.

Şamarını yaşam
Doğduğunda atmış okkalıca
Çilelerin başlamış örülmeye
Kalmışsın başbaşa kaderinle
Ağlayışların boşuna değilmiş
Dünya’ya geldiğinde...

Esirgenirsin diye devlet babana verildin
Bir darbe de sorumsuz ellerde yedin
Çığlık attın,
Acıyor dedin
Savunamadın kendini
Güçlerinin yettiği sen oldun
Hırpalanan bedenin
Boğazında düğümlendi
Bir lokma ekmeğin..

Kırılsın sana vuran eller!
Hakkın huzuruna nasıl gelecekler?
Bunun hesabını dünyada veremeyenler,
İlahi adalete verecekler.

Annelik kolay değil
Bakamayacağın evladı doğurma
Doğurup sokağa atma!
Şöyle bak etrafına
Sevgiden,şefkatten mahrum çocuklar
Ya bali çekmekte ya da köprü altında..

İşte biz doğuruyoruz
Paşayı,lideri,dahiyi
Biz doğuruyoruz
Sahtekarı,kalpazanı,katili
Ama.. sadece zevk için
Kupkuru olmamalı
D u d a k l a r ı m ı z d a k i
Evlilik türküsü..


Bahar Tülay Kıran