Vakit akşam kızılı
Nefesini paralarcasına bir rüzgarın
Erişemeyeceği o son yer
Ve donuk bir çift gözle
Umarsız bir hasretin bekleyişidir
yerçekimine meydan okurcasına
Ayaklarımın dimdik duruşu
Borçlu kalayım bu kez ayrılığa
Çünkü cebimde ki sabrımın son kuruşu


Döneceğin güne saklıydı
Zamanın tüm biletleri
Ne bir adım gidebildim senden
Ne bir adım geri
Senli düşlere yoğrulan gecelerden
Kabus oldu uyanması sabahlara
Ben seni beklerdim
Sense hep özlesin diye demir atmıştın
Hülyalara

Uzaktan gelen her ayak sesinde
Bir kez daha irkilirdim
Biraz heyecanla,
Az da olsa çocukça
Sonra yüreğimle toplardım
Dağılan hayal kırıklarımı
Kesilirdim parça parça
Ardından yine sana akardım
Damla damla

Sırattan inceydi ardına bıraktığın yol
Geçersin dedin
Düştüm her seferinde
Geçemedim
Ağrıyacak yanım kalmadı
Bir şans daha versen de pes
Varsa eğer cezamı
Dilediğince kes


Neden diye sormuyorum
Biliyorum
Elinden gelmezdi hiçbir şey
Gitmek zorundaydın ve gittin
Eğer dönüşün olsaydı çoktan gelirdin
Onu da biliyorum
Sabret!
Bir şiirlik vakti var ayrılığın
Gayrı bitti gurbet
Adresin sağ elimde
Şimdi son bir kez beni bekle…..