Aşk biraz acemice ya da ustaca yazılmış bir şiire
Biraz da ahmak bir yağmura
Ya da yıkıcı bir depreme benzer aslında
Ne zaman kimi yazacağını ya da kime yazılacağını
Ne zaman kimi,nerde ve nasıl ıslatacağını
Ya da ne zaman,nasıl sizi sarsacağını
Asla bilemezsiniz …


Herhangi bir gün,aniden içinizde bir yerlerde
Bir şey kıpırdar ya da minik yüreğiniz yıkanır
Bir şeyler yazmak ya da resmetmek istersiniz
Her zaman yürüdüğünüz o sokaklar
Sanki altınızdan kayıyormuş gibi gelir
Hiç beklemediğiniz bir anda,tüm şiddetiyle
Vurur sizi,hem de tam onikiden
Sarsılır,feleğinizi şaşırırsınız…


Karıncalanır mideniz ya da kelebekler uçuşur
Heyecan,korku,kıskançlık sarar dört bir yanınızı
Ya da neşe,hüzün,cesaret,kararsızlık kaplar
O küçücük,tek başına yaşadığınız dünyanızı
Tüm arkadaşlarınız size destek olsalar da
Zorlanır,toparlayamazsınız bir türlü kendinizi
Zaten uğraşmayın boşuna,toparlanamazsınız da
Çok geçtir artık,çünkü aşıksınız…



Dahası var,bittiğinde ya da siz öyle sandığınızda?
Yıkılmış kaleyi andıran ağır bir enkaz bırakır geride
Yazılmış,yırtılmış ya da karalanmış şiirler
Islanmış birkaç resim ya da hatıra
Şiddetli sarsıntıdan paramparça olmuş
Tamiri zor virane bir kalp…


Daha da kötüsü,tamamen bitti sandığınızda
Ona yazdığınız tüm şiirlere benzer
Okuduğunuz ya da daha sonra yazdığınız şiirler
Ya da gördüğünüz her resimde onun gözleri
El ele tutuşmuş iki sevgili canlandırır tüm anılarınızı
Film şeridi gibi yaşanmışlıklar geçer aklınızdan…


Tamamen bitti dediğiniz o merkez sarsıntı
Artçı şoklar halinde ara sıra yoklar sizi
Bütün anılarınızı,şiirlerinizi,resimlerinizi
Kırık ve bir o kadar da yorgun kalbinizi…
Benden size naçizane bir tavsiye
En iyisi mi siz,sakın aşık olmayın (!)



Hayata gülümse…