Elinin ve yüzünün kiri
Kalbine yansımamıştı onun
Her gün birkaç kez uğrardı
Çivi ya da cıvata almak için.
Belki yaşıtları gibi oynamak,
Okumak ister diye düşünürdüm
Yudumladığı çayla ısıtırdı içini
Yediği simitle bastırırdı açlığını
Aldığı birkaç kuruş avuturdu onu
Yarısı pazar parası, yarası anasına
Yarısı da top parası!
Ara sıra kaçamakta olsa oynamak için…
Hayatı tanıyan bu insanların arasında
Mutluydu yinede tamirci çocuk
Bu insanlar bilirler sabahın ayazını
Çatlamış elleri, kurumuş dudaklarıyla
Gene de bir huzurla açarlar
Siftahsız da olsa dükkanlarını
Ümitlerini kırmadan dönerler
Bir sonraki gün için evlerine.
Bir anası vardı yarım akıllı
Bir de depodan bozma evleri
Patronu babası olmuştu
Ustası abisi tıpkı sahici bir aile gibi!…
Yüzü hep gülerdi
Anacığını çok severdi
İçinde kopan fırtınaları
Bu sanayi sitesinde dindirdi.
Elinin ve yüzünün kiri
Kalbine yansımamıştı onun…