nefesler darlaşınca
akıllar körleşince
acılar devleşince
ağlamak çare değil

daveti duymaz kulak
işe yaramaz ulak
aklımız ise sulak
ağlamak çare değil

gün batmaya varınca
kefene sarılınca
telkinler başlayınca
ağlamak çare değil

ektiğin biçilmeye
hesabın dürülmeye
mizanida görünce
ağlamak çare değil

ak kara seçilirken
siyah beyazlanırken
bahar ayazlanırken
ağlamak çare değil

ömür denen gidince
toprak beden örtünce
ağlaşanlar bitince
ağlamak çare değil

uyanınca mezarda
kafa vurur tahtaya
gerçek ölüm varınca
ağlamak çare değil

sen sen ile kalınca
ahirete varınca
ruhumuz konuşunca
ağlamak çare değil

hesap kitap gününde
işte sırat önünde
sonu ne bilmeyince
ağlamak çare değil

cehennem harlanınca
cennetlere bakınca
ateş bizi yakınca
ağlamak çare değil

sızılar boşa bugün
BESMELE’siz geçen gün
gelip çattı o son gün
ağlamak çare değil

[email protected] ..

şiirini okuduğum kalem dostu PARKBENİ abimin değerli yüreğinden dökülen satırların bıraktığı izlerle bende aynı sorguda şiir yazmak istedim. kendisine müteşekkirim.BESMELELİ bir hayat dileklerimle