01-Kara Gözlü Kız
KARA GÖZLÜ KIZ

İlkokulda,tahta sıralarda bir kız otururdu
İnci beyaz dişleri,
Minnacık elleri,
Kapkara gözleri vardı.
Bu yüzden ona:
Karagözlü kız derlerdi.
Geleceğe hep ümitle bakardı
Öğretmenin:
Büyüğüce ne olmak istersin?
Sorusuna her keresinde,
Öğretmen olacam derdi.
Sonra,
Keşke sonrası hiç olmasaydı
Karagözlü kız büyüdü
Öğretmen olamadı ama
Karagözlü kadın oldu
Bir yürekti,sevdi ikiye
Çocuğu oldu üçe böldü yüreğini .
Hayat acımasızdı.
Gün geldi,
Ne eşi,
Ne işi,
Nede aşı kaldı.
Gözlerinde hüzün
Yüreğin de yangın,
Kucağında bir çocukla kaldı.
Herkes ondan bir şeyler istedi
Direndi,direndi olmadı
Bir gün, azgın nefislerin kurbanı oldu
Artık,çağdaş köle pazarında alınıp, satılıyordu
Bilirmiydi böyle olacağını?
Bilseydi, büyürmüy dü Karagözlü Kız.

Orhan ERDOĞAN
İstanbul/2004
‘CAHİLLİĞİN EYLEME GEÇİŞİNDEN DAHA KORKUNÇ BİR ŞEY YOK.’
GOETHE.

Orhan Erdoğan