Kayanamın Öyküsü
Kaynanama

Anlattı kaynanam hikayesini,
Körpeyken başlamış yetimin yası.
Bir kere duymamış baba sesini,
Dövermiş, kızarmış üvey babası.

Babalık elinden el aman demiş,
İtilimiş, dışlanmış, her gün irdenmiş,
Körpecikken zor yıllara direnmiş,
Düzelmemiş talih ile arası

Bin dokuzyüz kırk bir kafa kağdında,
Bir sarhoşa düşmüş Rıza adında,
Eyüp sabrı varmış Satı kadında,
İçmiş, içmiş dayak atmış kocası.

İlçesi Sungurlu, köyüyse yazır,
Yetim kızın her yaptığı bir kusur,
Koca dersen sarhoş, dayak hep hazır,
Her gün harp meydanı fakir sofrası.

Ya sabır diyerek çekmiş sineye,
Ömür boyu hasret kalmış gülmeye,
Sbrı ile örnek olmuş tüm köye,
Hep kederle geçmiş yılı haftası

Yetmişlerde taşınmışlar kazaya,
Üç oğlanla beş kız vermiş rızaya,
Çok şükür diyorken kuru yufkaya,
Nasıl ödenecek evin kirası.

Kocasının ölümüne sevinmiş,
Keder mola vermiş, gözyaşı dinmiş,
Bunca sıkıntıyı sabrıyla yenmiş,
Satı kadın anaların anası

Dedim ki:”kaynanam cennetliksin sen,
Bak herkes seninle, deme yok kimsem,
Sağlığından başka ne isterim ben
Yeter bana kaynanamın duası