7
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1283
Okunma

An geldi daraldım,bunaldım buralarda
Yalnızlığımla bir başına,
Kuş olup uçmak, istedim semalarda.
Nedendir bilinmez amma
Özlem duydum sessizliğe ....
Oysa...
Her insan özgür doğar bir başına
Neydi ,çelişkilerle sarılan ruhum
Barışa ,karşı savaşı ben seçmedim
İyi niyetliydim tüm insanlığa
Lakin yalnızlık ,çekilir değil...
Zaman tükenince avuçlarımda,
Sırf görkem olsun diye,
Ruhumu satmadım şeytana.
Çölleri yeşerten,toprağa hayat veren insan
Katledilen doğayı vacip kılan yine insan...
Metropolitanlığa özenen büyük şehirlerde,
Hasret kalınıcak yeşilliğe.
İşte o vakit kuşlarında eyvahları vuku bulucak
Güzel sesli bülbül tutsak olmadımı kafeste
Bir tomurcuğa renk katmadımı son nefesinde...
Ey insanoğlu...
Sorgusuzca asar bazen düşlerini
Ruhlar kirlendiğinde düşüncelerden
Özler ,kendinde kendini bulamaz insan
Çığlık çığlığa kalınca yürekler,o an ölümü bekler.....
MUHABBETTE HOŞ SEFAYI UNUTTU İNSANOĞLU.AKIVERDİ RENKLİ GELEN GÜZELLİKLERE.DOSTU DOST EYLEYEN ÖZLÜ SÖZLERE ,HASRET KALDI HER İNSANOĞLU.
ÖLÜMLE YAŞAMDA SALLANTIDA İNSAN
AMA CENNETİDE BURAKMAZ DİLLERİNDE...
YAZAN:KADER OYUNCUSU
Dizelerimde varoluyor cennetim
İZMİR
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.