Sükût eder yüreğim, harab olan halime,
Canlanıyor anılar,
Özlem mi bu duyduğum?
Yuvasız bir kuş gibi, kahrederim zalime.
Silinsin hatıralar,
Yetmedi mi solduğum?
Dudağımda tadı var,
Islak gözlerim, yorgun
Avlanmışım bir kere, ya da yemişim vurgun,
Delice sarhoş oldum,
Selam verdim rüzgara,
İtip kalktı esen yel, hem de hoyratçasına.
Güneşin doğmasını bekler oldum boşuna.
İnan ki, paramparça,
Hani o yürek var ya,
Bir an boşaldı dünya,
Sonra inledi birden,
Sükût eden sessizlik avaz olup çıkar ya,
Ya seninle, ya sensiz,
Geçecek koca ömür,
Yıllar yılı bekleten, umudu yitirmeden,
Hani o tatlı bakış, hani gülüşün var ya.

Bitti bu akşam bitti, terk ettim bu sevdayı,
Ne tatlı bakış kaldı, ne de o tatlı gülüş,
Kurtarmaya çalıştım, yıktın başa dünyayı.
Şimdi hazırlıklı ol,
Bensiz yeni hayata, karardı gece oldu,
Hani o umut var ya,
Herkes kendi yoluna,
Söylemek zor olsada,
Hiç bitmeyecek sandım, bir kırıntı kalsada,
Kader diyorlar buna,
Oysa isteyen sendin,
Pespembe rüyalarla,
Sana ömrümü verdim.
Uzak kaldın sevgiye, bir metelik uğruna,
Acımadın ne bana, ne de güzel yavruma.
Dağ taş dinlesin beni,
İnan sevmiştim seni,
Tek taraflı olmuyor,
Gün geceye erdimi,
Geceler gündüz olsun,
Mutlu ol, mutlu yaşa.
Unutmalıyım seni, unutmak zor olsada.

Kapanıyor son perde,
Düşürdün beni derde,
Kalem gerçeği yazar, kurgu denir her yerde.
Hayat bazen kurgudur;
Tatlı günler bahane,
Acıyı tadmıyorsan senin ömrün şahane,
Direnmek boştur her dem, yüreğin dirensede.
Şimdi anladım artık,
Boşa bu işgüzarlık,
Sen kararı vermişsin,
Halen aşkım diyorsam,
Benim ki sahtekarlık.
Elvada ey sevdiğim! Elvada hatıralar.
Sarmayı öğrenmeli, çok azmadan yaralar.
Bu dizeler bir veda,
Hayat kurgu olsada,
Yazdıklarım hep gerçek,
Elvada "yar" elvada.