Bıraktınmı üşümeyi ellerinden
Artık soguk yakmıyormu canını
Islatmıyormu, yağmur gözlerini
Kirpiklerin kırpışmıyormu
Konuşmuyormu dilin
Yoksa unuttunmu hatıraları
Anmaya yokmu meylin
Bittimi cesaretin
Emeğin.
Unuttunmu yoksa, kekik kokusunu
Ya çayın
Hadi güdelim, zamanları
Mehtaplı geceler, çınlatsın odaları
El öpenler yapışsın tavanlarımıza
Sarmaşıklar yeniden çiçek açsın

Yeniden dirilsin, ölü zamanlar
Yaşamak sırası gelsin
İkimiz için
Ey sevdiğim...
...
Hep seni anıyor, şiirlerim
Her mısra, seni yazıyor
Belki’lere, takılıyor kalemim

Sitemli kahırlarımla düşlerken seni
Kahrederken hayata kadere yaşama
Her durakta seni arar, özlemim

Can bulur, bende gözlerin
Sen, görmüyorsun

...
Öyle bir sen varki bende, ziyade
Öfke nedir bilmeyen
Aşk misali.

Sevişirken tutkukarın savaşında
Saklambaç oyunlarıydı, alışkanlığımız
Sevdamız desem, çelik çomak

Barışırken ellerimiz
Nasıl tutuşmuştu, dizlerimiz
Ve hiç degişmeyen, emsaline sebep

Yaşamak sırası bitti
Umutlar gibi.

Kaybettim seni
Ey sevdiğim