Nasıl başlar anlamam ki,
Bu sevdalar, bu aşklar...
Yürekte o ilk atış, ilk heyecan,
Aramızda yollar, sıra dağlar, engeller.
İlle de çarpar aşk ile kalpler.
Neden Rabbe açılır eller?

Ne ellerini tuttum, ne saçlarını okşadım;
Ne de gözlerim gözlerine değdi
Bilmem ki bu yürek seni nasıl böyle sevdi..
Biliyor musun ben kimim?
Seni çok ama çok sevenim, kölenim ben küçüğüm, kölenim.


Ben güzele, doğruya gönül verenim!
Kölenim...Ben senin, sen kendinin...
Merak etme küçüğüm, ben haddini bilenim.
Uzaklarda olsan da, seni sevenim.
Git dersen; giden, gel dersen; gelenim
Merak etme sen küçüğüm (!) Bakma çok konuştuğuma.
Gerektiğinde diline, yüreğine kilit vuranım ben.
Sevgi ise, aşk ise şiir; şairim.
Gönüllerde taht kuranım ben.
Bakma taht kurduğuma...
Ne sultanım, ne şah! Ne kralım, ne de padişah...
Seni sevenim...Kölenim ben küçüğüm, kölenim...
Yolun açık olsun.
Yüreğin mutlu, en tatlı huzuru, tertemiz, dupduru bir hayat dilerim.





Şimdi diyorum ki;
Allahım! Sen o’nu koru...
Aşk ile çarpsada kalbim, merak etme küçüğüm.
Diline, yüreğine prangalar vuranım ben.
Dilerim sen mutlulukların en güzelini yaşa.
Hiç kuşkun olmasın küçüğüm, sözünde duranım ben.
Haddini bilen, seni sevenim...
Kölenim ben küçüğüm,kölenim !

Aykut Hayati GÜNDOĞDU(Antallium)