( GÖRKEMLİ ÂLİM MUHARREM ERGİN BEĞ’e ithaf edilmiştir..)
Mekanı Uçmağ olsun..

Bir küçücük hayal evvel zamandan
Yeni yetmeliği aldı getirdi.
Eksik göstermedi gallbur samandan
Bahtavarlıh ne günlere yetirdi.

Uşahlığı Karasu’da çimdirdih
Çıhdıh ziyaretten Şorgöl Yolu’na…
Ruhumuzu at sırtına bindirdih
Soluhsuz ulaştıh Kazan Göl’üne…

Bayırlar dolaştıh gülden çimenden
Gem azıda doru taylar fırtına…
Bulutlar galdırdıh tozdan dumandan
Uğurladıh Bilican’ın sırtına…

Örgülü saçları çifte belihli
Elleri gınalı nazlı gelinler…
Sütlü Bulağ’da ki çağa çoluhlu
Sanırsın dem tutmuş orda sülünler…

Döndüm mahalleye girdim tezeden
Bizim eller gözel eller imişler.
Allah ne hoş bezedifdi bezeden
Eski günler ne gözel geçermişler…

Cennet Nenem Cemal Dedem seslendi
Girdim mezerliğe bahtım daşlara…
Yüreğime bin yıllıh dert yaslandı
El galdırıb ağıt saldım yaşlara…

“Dün yasıdı dün yasıdı
Bugün değil dün yasıdı.
Doğan öler ölen iter
Ölüm itim dünyasıdı.”

Buğdaylar başahtan galbur samandan
Arındı, ayrıldı Sütlü bulağda
Sesini işittim evvel zamandan
“Küpe et bu sözü balam gulahta”

Baş eğdim dinledim dedim “can nene”
Cennet hanım öğüt verdi gam saldı
“Her biri bir yanda de hele mene
Ağalıhtan kim gırıldı kim galdı?”

“Bele bir kimsesiz mezar olmuşuh
Bayram gelse gabrimize gelen yoh
Bu yanda da melul bizar olmuşuh
Men deyim sen inan yüzü gülen yoh”

“Ne vaht ki kökünden ayrılar ağaç
Ne vaht ki insanlar gendi yurdundan
Guruyar yanmağa olar bir gagaç
Hayır galmaz o vaht guşu gurdundan”

Dedim; gocalıfdı oğul uşağın
Gırh torunun gırh yaşını keçifdi
Beline bağlayıf allı guşağın
Neçe göyçeh gızın er’e köçüfdü

Kimin halı nedi bilinmez oldu
Her yanda bir garip töremeniz var
Yollar uzah gidip gelinmez oldu
Nedi tek şecere, göremmen iz var

Yan gider
Suda balıh yan gider
Dalımı dağa versem
Dağ yıhılar yan gider

Cemal ağa, Ağalığın cemalı
Yavaşça çevirdi o nur yüzünü
Vakarında buldum akl-ı kemalı
Hamd-ü sena etti billur sözünü

“Girdiğin meclise edep ile gir
Edep her makamın ilk gapısıdır
Can fani, ölüm hak, yaradan hak bir
İman himmete ilhak tapusudur”

“Kolun yetsin, soyun neslin yürüsün
Yurdun yuvan bahça bağ olsun balam
Dilin bulağ olsun gönlü bürüsün
Alnın açıh yüzün ağ olsun balam”

Destur alıp ebediyyet hanından
Yola revan olduh yayladan yana
O tayalar hep yansa, dumanından
Menim fazla çıhar dumanım ana

Sütlü Bulağ suyun içen çohlar ki
Bu dünyadan gider gelmez oluplar
Malumundur bele onlar yohlar ki
Bahça bağlar kör bayguşla doluplar

Ezel kimi indi de toy düğün var
De görüm Ney Piri Godu dayı var?
Gögyeli neslinden galan bahtavar
Eye üç ayah mı oynar yohsa ağır bar?

Bahdım ağalıhdan on hane galıp
Balabey Emim’den sorup ağladım.
Abdulahad Beğ’i yâdıma salıp
Üreğime bir gara daş bağladım.

N’olaydı da ele bir gün olaydı
Felek çarhın tersine döndüreydim
Nihat Işık ömrümden pay alaydı
Sinemdeki ataşı söndüreydim

Al dağlar gara dağlar
Derdime çara dağlar
Merhemsiz gafil gada
Mendeki yara dağlar

Hoşbaht olmah için hayal seyrinde
Galah gurup her derdi galeyledim
Sabahın şerrinde ahşam heyrinde
Bu hayale dilimi bal eyledim

Nuru Emimgilde sofra guruldu
Bibim dedi: “Belki balam ac olar.”
Yedih içtih gözlerden yol soruldu
“Düştür gedim sonra gellem gec olar.”

Dağ demedih daş demedih yürüdüh
Vakit döndü gün dolandı batmaya…
Gözümüzden uyhuları kürüdüh
Allah vere hoş gönlümüz yatmaya…

Biz geçmişi yâda salıb yâr ettik
Bizden sonra gelenler de yâr olsun…
Özümüzü özümüzden var ettik
Bu öz gaybolmasın daim var olsun!..

2005 / 2006 /2007 Yıllarının 26 Haziran günleri.. // TARSUS