4
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1545
Okunma

Kaderin hükmüne çare bulunmaz
Yalnızlık bağrını deler yetimin
Aklına geldikçe önü alınmaz
Gözlerine yaşlar dolar yetimin.
Volkan kaynar kimse bilmez içini
Diyen olmaz paylaşalım acını
Kim derdini dinler okşar saçını
Kimler gözyaşını siler yetimin.
Geçmişi yargılar sorular sorar
Biçare gönlünü acılar sarar
Nedenler niçinler beynini yorar
Tatlı uykusunu böler yetimin.
Kahkahayı bilmez işin doğrusu
Tebessüm ederde gelmez gerisi
‘’Baban’ diye soru sorsa birisi
Bir anda gül benzi solar yetimin.
Yokluk kırar kanadını kolunu
Gözyaşları sular yemen çölünü
Mutluluk bilmezde evin yolunu
Hüzün kapısını çalar yetimin.
Akşam olup el ayak çekilince
Herkesin babası eve gelince
Kalbinde bir sızı inceden ince
Gözü ufuklara dolar yetimin.
İsmail GÜL
5.0
100% (2)