AKLINA ÜŞÜŞENLER



Boş ver hayatı çocuk;
Tutundum sandığım sarmaşıklar var ya;
Sökülüp atılır ellerin üzerindeyken.

Boş ver hayatı çocuk;
Neresini tutsan, elinde kalır düşlerin...


Kıskıvrak yakalandığın bu Azrail
Bilmez acımak ne menem bir şeymiş...
Küçük söylenceler dolanır dilinde,
Sen aklına üşüşenlere takılır kalırsın
Aklındakiler çıkıp gittiğinde;
Yüreğinde çakar şimşekler,
Kopar tufanlar, “dur” diyemezsin.

Sen çocuk;
Boylu boyunca uzanmışsın...
Başında kavak yellerinden bir taç,
Rüzgarda bile savrulmaz usun...


Çıtır çıtır ağzına gelir öğütemediklerin,
Doydum sanırken kendini, açlığına yenilirsin!

Sen çocuk;
Aslanlara gülmek zararlıdır kafesinde ...
Daha uzatmadan elini içeri,
Yutuverirler,
Önce ruhunu,
Sonra bedenini...

Kaşla göz arası,
Tutulursun sevdaya
Kaşla göz arası, kaybolursun dehlizlerde...
Bir aşk masalı diye tutturursun,
Masallar bitip gider iki dudağının arasında...


Sen çocuk...
Kapat gözlerini,
Bıyık altından gülenlere inat;
Yakan top oyna,
Beş taş,
Dombili...



TALAN AYŞE KANCA