Hece şiirlerini sevmeyen varmıdır acaba, ve diyorum ki; vardır muhakkak,
ama gene sesli düşünüyorum var olmasına vardır da; ya hecenin zevkine,
tadına ermemiş, yada becerememenin hasetliğinden olsa gerek..

Bir kere hece şiiri yazmak için sınırsız bir kelime dağarcığına sahip olmak
gerek, şiirin olmazsa olmazlarından olan ayak uyak vede ahengi yakalama
özelliğini taşıyabilmek gerek, hecenin sayısını tutturmak bile ayrı bir maharet..

Bunca güzellikleri bildikten sonra konunun bütünlüğünü bozmadan uslubun şeklini
değiştirmeden başından sonuna kadar her okuyucunun şiirden kendine bir şeyler
almasını sağlamak gerek, ve bunca zor olanları başarmanın güzelliğinde hece şiir-
lerini vede verilen emeğin değerini bilmemek sevmemek olacak işmi..

Haa.. ben kendi adıma bunları düşündüm, düşüncemin müsebbibi ise okumuş olduğum
bu kusursuz hece şiiriydi, yoksa durup dururken yazmadım inanın, konunun güzelliği
anlamın bütünlüğü ayak ve uyağın mükemmelliği hecenin sayı armonisi benim böyle
yazmama sebep oldu varın diyecek sözünüz varsa bence bu kusursuz esere söyleyin..

Bir şiir bir okuyucuyu ancak bu kadar etkiler ancak bu kadar içine çeker, okumanın
hazzına doymaya çalışıyorum..

Son söz olarak defalarca haz alarak okudum şiir adına bahtiyar oldum alkışladım vede şiiri
şairini tüm samimiyetimle kutladım TEBRİKLER

yunus karaçöp...yudumyunus