I
Sözde değil özde ise
Yiğitlik bu an gerektir.

Met cezire dayanacak
Deli dolu kan gerektir.

Şimdi hüzün savaşında
Kazanılan şan gerektir.

Acıların nakışına
Dayanacak can gerektir.

Güle diken, dikene kan,
Yiğide düşman gerektir.

Gelen vurdu, giden vurdu,
Can bildiğim beden vurdu.

Demir döşüm delik deşik,
Kovana dek kutsal eşik,
Hakk’a hizmet kapısından
Çekilmedim, çekilmedim!..

II
Eyvah fitne ocağında
Utancından köz eridi.

Yarışa kalktı bulutla
Nice kara göz eridi.

Namus üzre ant içilen
Granitten söz eridi.

Düştü haram çevgânına,
Gül misâli öz eridi.

Yüreğimde bin bir yama,
Darmadağın oldum amma,
Bükülmedim, bükülmedim!..

III
Ummânların hasretiyle
Yıllar yılı sızageldim.

Sabrın kutlu ateşinde
Pişmek için köze geldim.

Ne zamana boyun eğdim
Ne zâlime dize geldim.

Cihan içre cihangirdim,
Ah ne çare göze geldim!

Üzerime çağ yürüdü,
Dayandığım dağ yürüdü.

Çelik zırhım paramparça,
Fakat gönlüm gök bayrakça.
Şükür, dimdik ayaktayım,
Yıkılmadım, yıkılmadım!..

Bestami YAZGAN