İnsanlar çok cahil dost, bunu bil;
Çalıyor, alçalıyor, yalan söylüyor dil.
Riyasız sevmiyorlar dost, eskiyi sil,
Temiz değil Tuna, Fırat, dicle ve Nil.

Düzenler bozulmuş, ahlaklar çökmüş.
Asalaklar bolmuş, yönetenler ürkmüş.
Kurt kuzuya doymuş dost, tohum büzüşmüş,
Kapitalizme kulluk başlamış, Her şey çürümüş.

Belki de layık olduğumuz gibi yönetiliyoruz,
Rab’den hep iyilik diliyoruz.
Ne var ki; çok kötülük yapıyoruz.
Ben ve sen iyiyiz de kim kötü; bilmiyoruz.

Seviyor, istiyor ve koruyoruz. Aynalara bakmıyoruz.
Her şeyimiz bir garip, maskelerle yaşıyoruz.
Nefsi islah yapmıyorız, haddimizi aşıyoruz,
Sistemden şikayat edip bekçiliğini ediyoruz.

Ölünce mi düzelecek her şey,
Söyleyemez dil, çalamaz ney.
Hayat biter de geriye kalır üç-beş kemikle Şey....
Bir imanın, Bir de eşşeklik baki kalır hey gidi hey.