Sille-i tokattan biçare düştüm
Aziz ve yegane dostun kollarına
Tutup kaldıramaz mahkumdur toprağa
Başı yok sonu bilinmez ceza
Sorulur mu hiç aşk mecnuna

Güzel iki kelam da düştüğü
Kağıda ,döktüğü kalemde sevdaya
Akıl kar etmez bu yiğit be cana
Adı var ,sanı var
Selamı var aziz dostu toprağa...

Madem kurulmuş dünyaya
Göçüp gitmek bilmez mevlaya
O vakit tutun beni toprağa
Döndürün kalbimi taş-ı madene...

Ardından kovaladı , kovaladı hayat seni ömrüm
Gül güzeldir ,dikenin acıttığı bir cümrün
Umut var umutsuzluk öğünüm
Aşkı sor ,sevdayı sar, parçala gönlüm...

Ve vezni kalmış hürüm
Diyor ki söylese ne olur gülüm
Vesselam bende senn ömrün
Bana gel,ona var Ey aziz ruhum...

İlletmiş tutulduğum zulum
Gömülmekmiş kurtuluş toprağa gülüm
Ben saldım ,sen sevdin Ohanı şahı
Ben sevsem sen solarmıydın ah şu bendede gönlüm.