Gün oldu
Anılara yaktım türkülerimi.
Gün oldu
Umudu sardım
Özlemlerin üstüne.
Ayışığını takarken
Gitarıma tel diye
Yakamozlar tüttürdüm
Gecenin mavisinden
Gökyüzüne.

Yüreğimde boy verirken
Yediveren gülleri
Kimi zaman
Maviye boyadım geceleri.
Sevdamın rengi mavi
Masmavi tükettim
Yalnızlık türkülerini.

Ay ışığına tırmanırken gölgeler
Direndim
Kayalık yamaçlardan
Sevdalar derdim
Tarifeli seferlerine inat yaşamın
Sulu sepken
Geçip giden zamana
İnadına boşverdim.

İnadına yaşadım
Yaşamın dayatmalarına
Boyun eğmeden
İnadına açtım yelkenlerimi
Çataltepe’den
Poyraza karşı
Rüzgar fırtına dinlemeden.
Ve inadına güldü gözlerim
Yüreğim kan ağlarken.

Gün
Işıdı birgün
Gecenin
Mavisinden
Yeşile çaldı deniz
Bilseniz
Ne onulmaz sevdaların türküleriydi
O şafak söküşlerimiz.


10/01/2003
H Hikmet Esen