Ali İhsan Amcamın ruhuna binler Fatihalarla…

Yüzünden okurdum derdin çok idi
Kalbinde nefretler kinler yok idi
Belki bir hasretlik öze ok idi
Ali İhsan amca git güle, güle

Arada bir sohbet ederdik bazen
Geçici olarak ayırdı hazan
Bir dağ misaliydin gözlerimde sen
Ali İhsan amca git güle, güle

Mezarın cennetten bir bahçe olsun
Âlem-i nurdan nur boşalsın dolsun
Geride kalanlar gül sabrı bulsun
Ali İhsan amca git güle, güle

Kapanmaz defterin yazılır sevap
Affetsin günahın var ise Tevvab
Cennete açılır berzah denen bâb
Ali İhsan amca git güle, güle

Ardından dualar sürüp gidecek
Yüzün ebediyen güldü, gülecek
Sen ölmedin ki dost kâfir ölecek
Ali İhsan amca git güle, güle

Dertlerin bitti mi? bildir izinle
Kalplerde yaşarsın olgun sözünle
Şimdi bizler kaldık biraz hüzünle
Ali İhsan amca git güle, güle

CEYHUNİ evladın Fatiha okur
Ardından hasretle bir şiir dokur
Bahçen mahzun değil bülbüller şakır
Ali İhsan amca git güle, güle

21.11.2010
CEYHUNİ
(Mustafa AVCU)