Ýlme,irfana saðlam kök salan
Yýkýlmadan duran çýnar öðretmen.
Bir kaynaktan çýkýp deryaya dalan
Aktýkça durulan pýnar öðretmen.

Adem’le baþlayýp hiç yorulmadan,
Bilire-bilmeze hiç kýrýlmadan,
Çaðlarca yol aldý bir an durmadan
Kendini zorluða sýnar öðretmen.

Güler mi öðretmen,toplum gülmeden,
Ýdealleri yerlerine gelmeden?
Iþýtýr her yaný bitmek bilmeden
Bir meþale gibi yanar öðretmen.

Bütün bilgilerin cevheri sende
Önderlik yapýyor ilimde,dinde
Ýyiliðe yarýþta hep en önde
Kötülüðü daim kýnar öðretmen.

Geçmiþiyle gururlanýp öðünür,
Geleceðe umut saçýp sevinir
Sýnýfýn içinde görsen O’nu bir
Demet demet bilgi sunar öðretmen.

Bir yanda hükümran,bir yanda edip
Kölesi olayým yanýna gidip.
Cahilliðin kalesini fethedip
Her türlü güçlüðü yener öðretmen.

Fatih’in,Yavuz’un hocasýdýr O,
Tüten fabrikanýn bacasýdýr O,
Ab-ý hayat gibi kutsal sudur O
Yudum yudum içen kanar öðretmen.

Kimi darda görse hemen ulaþýr
Yunus Emre gibi sevgiler taþýr
Türkiye’yi karýþ karýþ dolaþýr
Beldeden beldeye konar öðretmen.

Seni anlatmaya gücüm yok benim
Vasýflarýn sayýlmaz ki çok senin
Öðretmenim hiç benzerin yok senin
Seni seven seni anar öðretmen
Bir meþale gibi yanar öðretmen.

Veysel Turgut