Sönmeyen bir ateş yaktı gidişin
Küllere dargınım o günden beri
Aklımdan çıkmıyor veda edişin
Dillere dargınım o günden beri


Hüsranlı ayrılık matemler saçtı
Gittin ya güllerin huzuru kaçtı
Açmaz sanmış idim gene de açtı
Güllere dargınım o günden beri


Ayrılık okunu sensin batıran
Nasıl üzülmez ki yâri yitiren
Seni uzaklara alıp götüren
Yollara dargınım o günden beri


Asla dolduramam, yerin dolmuyor
Kalbe söz geçmiyor teskin olmuyor
Ne yöndesin acep kokun gelmiyor
Yellere dargınım o günden beri


Gururun dağ oldu yolu bağlıyor
Gözyaşımı silsem gönlüm ağlıyor
Damla değil kalpte, ırmak çağlıyor
Sellere dargınım o günden beri


Bu sevdadan sana yok umut diyen
Gözündeki yaşı sil kurut diyen
O unutur sende gel unut diyen
Kullara dargınım o günden beri


Dünyalar güzeli beni bulsa da
Akgül’ün aklını baştan alsa da
Elime uzanan eller olsa da
Ellere dargınım o günden beri.

KEMAL AKGÜL(12.11.2010)