O köşeyi dönüşünle,yüzündeki tebessümünle,
O ilk bakışla,neydi yüreğime doğan?
Binbir renkle gelişlerin bana,
Benim seni görme telaşlarım..
Saatlerin dakikalarını her vuruşu,
Seninle uyuyup her sabah sana uyanışlarım neydi?
Yaşadıklarımın saman alevi misali olmayacağını anlatıyordu..
Çok sonra anladım bendeki seni.
Çok sonra..
Sesini duymadığım,yüzünü görmediğim
Her geçen gün,içimdeki seni büyütüyordu.
Çünkü sen yüreğime doğmuştun artık..
Beni içten içe eriten şey,
Seni büyütüyordu bende oysa.
Gülüşün,sesin,sen,
Varlığın her yanımdaydı.
Yüreğimde her saniye büyüyen seni söküp atamazdım.
Bu devirde,böylesine birini sevmek;
Sevileni mutlu etmeliydi.
Önce ben bilmeliydim,inanmalıydım
Sonra da yüreğime doğan sen bilmeliydin,inanmalıydın...
Yine binbir renk ile gelebilmek için bana...

Feride Abay
Kasım-2010