Semanın mihverinde huzmeler ateş saçar,
Uzaklardan titreşim al yeşil kanat açar,
Bir hedefe rotalı gece kuşları uçar,
Hüzünlenirse gökler feza mizana duçar
Ay düşleri altında gece kuşları uçar.

Düş yorgunları başlar, dolunay halesinde,
Uyuma ey divane! Kâinat hanesinde,
Heyhat! Sana şehriyar gökler merhalesinde,
Meteorlaşan aşkın, od yok viranesinde,
Ay düşleri altında gökler merhalesinde,

Katmerleşmiş düşünce, metaforlaşıp akar,
Gecenin ihtişamı nice âşıklar yakar,
Kamerin parlaklığı, nurdan haleyle bakar
Gizeme serenat var, mutluluktan taç takar
Ay düşleri altında nurdan haleyle bakar.

Hurufattan kalan aşk sonsuzluk ekseninde
Derinlik kesafeti semavatın eninde,
Muhtaç olduğun rüzgâr irade yelkeninde,
Ey ucube ilkellik uğraşırken ceninde
Ay düşleri altında irade yelkeninde

Batağa batmış sapkın, yalnızlıklar kuşanır
Yeryüzü hendeğini, ayda krater sanır,
Elbet bir gün uyuyan bu devlerde uyanır
Kırar muhayyileyi hakikate dayanır.
Ay düşleri altında bu devlerde uyanır.

Buse Vuslat AKAR / 05.11.2010