Kimine inanayım, bu insanların?
Bir konuyu, türlü türlü söyleyenler var,
Yalanı, gerçektir diye, söyleyip,
Kendi hesabına, paylayanlar var.

Hata yapan, hatasını bilmeli,
İyilik üstüne, nazar kılmalı,
Bir olma ruhuna, meyil almalı,
Birliğin kadrini, bilmeyenler var.

Söyle Allah için, doğrudan yana,
Zararlı sansan da, kardır o sana,
Ölünce kabir de korlar, ne yana,
Yalan sökmediğin, bilmeyenler var.

Yalana ne hacet, bu dünya fani,
Hani, deden, eben, nerdeler hani,
İkincilik sen de, olmuşsa mani,
Ayrı azabını, bilmeyenler var.

Günebakan dedik, nazar eyledik,
Halkın cümlesine, hakkı söyledik,
Haksız şöyle dursun, hakkı neyle dik,
Haklının yanına, gelmeyenler var.

Uyan ey beldelim! bu gidiş fani,
Öleceksin bir gün, ecelin ani,
Barışalım diye, gelen insanı,
Yüzüne bakmadan, boylayanlar var.

Dünya değişmekte, sende değişsen,
Birlik nazarına, sende erişsen,
Hakkı bilip, haklı ile görüşsen,
Hakkın, hakikatin, bilmeyenler var.

Aynı hamam, aynı tas, dünden bu güne,
Davetiye alsa da, gelmez düğüne,
Böylemi erişti, bu belde üne,
Gençliğin kadrini, bilmeyenler var.

Menfaat taptığın, olmuşsa eğer,
Bir gün zarar olan, sana da değer,
Yarını düşünen kalmamış, meğer,
Beldenin kadrini, bilmeyenler var.

Yeni fikir üretenler, kalmamış,
Selam vermiş, selamını almamış,
Hatalara, karşı çıkan olmamış,
Bana ne fikrini, boylayanlar var.

Ümit gençlik, başka ümit kalmadı,
Henüz, gemi dibe vurup dalmadı
İyilikle nasihatin olmadı,
Musibet ummanın, boylayanlar var.

Gençler! siz uyanın, zararı size,
Bırakın ayrımı, bakmayın bize,
İnsan küfreder mi, baktığı yüze,
Mutluluk kervanın, bilmeyenler var.

İsa der ki; nasihatler biter mi,?
Bunca söylediğim sözler, yeter mi,?
Ateş yanmıyorsa, duman tüter mi?
Ateşin harını, bilmeyenler var..