Ey beni bana verenin büyük bir emaneti
Anlatamıyorsun ama sendeki bu zilleti
Halin konuşur benle garib şehirli kedi
Yürürsün o soğuk ıslak kaldırımlarda
Gözlerindeki ürkek ve telaşlı bakışınla
Hayat ararsın ıssız sokaklarda
Bize muhtaç sanarız miyav diye isterken
İyilik budur sanarız birkaç lokma verirken
Oldu işte sanarız biz senden ayrılırken
Bu gamı, kederi sana layık gören biz
Doğanı alıp şehri sana veren yine biz
Sen gezersin sokakta ıssız ve sessiz
Karanlıkta derinden ağlıyorken kimsesiz
Umursamayız seni güleriz eğleniriz
İhsan edelim desek edemeyiz gölgesiz
Açlığın son sınırında dolaşırsın kuytuda
Aranırsın çöplerde umudun bir kutuda
İlahi nizam böyle aramak lazım kedi
Nasıl da sönüvermiş o güzel gözün feri
Hayatın son bulur bir yolun kenarında
Izdıraplı hayatın kimlerin umurunda?
Beşeri nizam böyle hıyanet ettik kedi
Sönen gözünün feri insanlığın son demi!

İthaf: Yolun kenarında cansız yatan sarı kediye...