11
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2152
Okunma

Sayrı bir gezegenden gelir gibi sözlerin
Gerçeğini açıklar nusubet,tüm yüzlerin
Her insan bir okyanus ve bir okadar derin
Gölgesinde müjde var,her hayırsız haberin.
Topraktır aslen insan,hayat ise onda su
Bazan karışı verip çamur olur doğrusu
Çamurun rezaleti tohuma kurar pusu
Bu pusudan gül çıkar ve mest eder kokusu
Bivefa olmanın da gizemindedir vefa
Koyay zordan daha zor cefada gizli sefa
Her cefanın sonu var sefa bitmez bir defa
Lüksü arttıkça insan saldırır her tarafa
Mutluluk bu yüzdendir zerre zerre belirir
Karınca güçsüzdür de ne çamları devirir
Zor’u imkansız bil sen,imkan zorda belirir
Kolayı seçen kimse tercihinden yenilir
Sevmek en kolay iştir sinekte reçel sever
Vefalı olmaz amma,birden içine düşer
Arı da aşk büyütür polenden üçer beşer
Kendisi yemez lakin,alında siz yiyin der
Vefa hiisi olmayan alemde tek canlı var
Vefasızlık dan ağlar insan olamayanlar
kendi vefalı olmaz vefa dilenir ağlar
Ona engel görünür aşkı süsleyen dağlar
Vefanın muhatabı seve bilendir ancak
Sevdasını nefsine asla etmez oyuncak
Acılar sac ayağı ve bir ömür salıncak
Sallandıkca keyf veren ıstırabı tadacak
Sen beni sev ben seni oh ne ala mualla
Sana sevda yolladım acele cevap yolla
Ticaretinde kalır vefadan yoksun hülle
Her sevda bir vefanın başına düşen gülle
Asıl sevda odurki sevgiyi eder esir
Bir mihraktan çıkarak aleme eder tesir
Kendini yarde bulup onunla bütünleşir
Onu mutlu edecek sebeple nöbetleşir.
Vefa da vefasızın tanımından bezmiştir
Sevdim zanneden cani vefayı hep ezmiştir
Vefasız ölü aşık yüreği ondan leştir
Vefa ille al demez,der seveni birleştir.
Vefa hissi insana çocuk sahibi olmayı değil Baba olmayı öğretmeli.
5.0
100% (7)