Bütün ömrüm hüsran ile geçince,
Acı, keder, hayat neymiş vazgeçtim.
Tüm sevdalar beni kurban seçince,
Gönül neymiş sevda neymiş vazgeçtim.

Dünya malı umurumda olmadı,
Aşk istedim gönül şifa bulmadı,
Halden anlar dost aradım çıkmadı,
Arkadaşmış sevgiliymiş vazgeçtim.

İnsanların kalbini hiç kırmadım,
Dostlarımı sırtlarından vurmadım,
Yaptığıma bir karşılık görmedim,
Anlayışmış iyilikmiş vazgeçtim.

Kim sır verse başkasına demedim,
Ser verdim de yine sırrı vermedim,
Yalan, hile hayatımda bilmedim,
Doğrulukmuş dürüstlükmüş vazgeçtim.

Feleğin söylediği her yalana,
Bıraktım her şeyi geçen zamana,
Ne imdada muhtacım ne de amana,
Kaderimmiş gelecekmiş vazgeçtim.

Benliğimi, öz saygımı kaybettim,
Amacımı hedefimi kaybettim
Anladım ki ben kendimi kaybettim,
Kendimden de nefret ettim vazgeçtim.

Fahrettin Petriçli