Yorgunum BABA!
Ben, çocuk olmayı özledim!

-----------

ÖZLEDİM.. Özledim işte!
Hem seni, hem de, çocukluğumu özledim.

Hatırlar mısın babam?
Yanaklarıma kondurduğun her bir busede,
attığım çığlıkları!..
Ve senin sırf beni koklamak uğruna, gidip tıraş oluşunu...
ÖZLEDİM be BABA!

Hayatımın ilk zayıf notunu aldığımda,
hoca ile tartıştığımı öğrendiğinde...
Beni de dinlemek için vakit ayırdığını..
Ve beni haklı buluşunu...
ÖZLEDİM be BABA!

Ufacık yaşıma rağmen..
Sevgili dediğim kişiye yazdığım mektupla yakalandığımda...
Neden ve neyin yanlış olduğunu..
Açıklamanı
ÖZLEDİM be BABA!

Annem, seni ve biz kardeşleri...
O gün, müzede bilirken..
Sinemaya kaçıp gidişimizi..
Ama bir başka gün de,
sinema diye çıkıp..
Bizleri müzeye taşıyışını..
ÖZLEDİM be BABA!

Elimde sigara ile yakalandığım o gün...
Utancından ağladığını...
Ve; “Ben içip örnek oldum,
içmeseydim,
içmezdi”!..
Diyerek, kendine sitem edişini..
ÖZLEDİM be BABA!

Ben olabilseydim,
yeniden ÇOCUK!
Sen de döner gelir miydin be BABA?
Son nefesinde, öpmekten yorduğum yanaklarını...
Uzatır mıydın bana...
Bir kez daha BABA?

BABA!.. Yorgunum be BABA!
Almayı dener miydin, sırtımda ki küfenin ağırlığının yarısını...
Yoksa alır mıydın, tamamını?
Ben yoruldum be BABA...
Çocuk olmak istiyorum...
ÇOCUK! BABA! Duy sesimi !..

BEN ÇOCUK OLMAK İSTİYORUM!!..




Semra KILINÇ

Yine tarihi belli olmayan zamansız kayboluşlardan.

Bu gün, dün… Yok hayır, bir yıl öncesi, hayır hayır! On yıl, kim bilir belki de otuz yıl..

Zamanın ne önemi var ki? 30 yıl öncesinde özlediğim gibi özlüyorum O’nu ben!..