Bakışın bir akrebin zehiri değilse de
Vakitsiz sancıların vurmasıdır gözlerin
Vuslatın bir sonsuza tehiri değilse de
Aynalarda zamanın durmasıdır gözlerin

Nemruttan kalma belki, bir yangına garkedip
Yusuf diye en dipsiz kuyulara terkedip
Umursuz bir tavırla iftirakı zerkedip
Hasretin bin pusuyu kurmasıdır gözlerin

Aynaları eriten ve suları kavuran
Kül eyleyip en ıssız tepelerden savuran
Efkârın kıskacında firkat ile yoğuran
Azabın ömre çile karmasıdır gözlerin

Vebanın değip geçen ve çürüten elisin
Sen ardında ölümü sürümenden bellisin
Hani var ya, huzurdan kovulan o iblisin
Her günahı hayıra yormasıdır gözlerin

Ben o gözler elinden yitirdim neyim varsa
Gözlerinin hatrına yetirdim neyim varsa
Müflis bir aldanışla batırdım neyim varsa
Ruhumu bir yokluğun sarmasıdır gözlerin