Yeşil olur, Ermenek’in bağları,
Kıvrım, kıvrım bağlarının yolları,
Kah kar olur, kah buz olur, dağları,
Oğul diyen anam yoktur ne çare.

Kırlarında, otlar durur kuzular,
Anam ölmüş, ah yüreğim sızılar,
Mekan oldu, mekan oldu buralar,
Ah yüreğim vah yüreğim sızılar.

Gidemedim Ermenek in bağına,
Çıkamadım, Kazmaca’ nın dağına,
Ah bir varsam, can anamın yanına,
Dua etsem sağ ol oğlum der mi ki.

Güzel olur, Ermenek’in düğünü,
Sakınmaz yar sevdiğinden sözünü,
Hele bir gör, allık sürmüş yüzünü,
Sanırsın ki, keklik gibi gelindir.

Kış gününde, arap aşı içersin,
Eti kekliktir, nerde derde deşersin,
Ağzın yanar, bal baklava sürersin,
Pişmiş undan hamurdur ekmeği.

Bahar gelir Ermenek’in köyüne,
Doyum olmaz yaz geçince güzüne,
Ceviz düşer, tam toplarken yüzüne,
Dolar durur, pek çok evin ambarı.

Güzün gelir, Ermenek’e gidilir,
Buğday kaynar, dam üstüne serilir,
Bulgur ceviz, çuval, çuval dizilir
Hasret biter gurbet yine görünür

Yüksel Şanlı er
28 Eylül 2010-09-28