Bir sabah seherden bir rüzgar esti
Gönlüme diktiğim güller duymamış
Sevgimin yolunu harami kesti
Feryat-ı figanı eller duymamış

Yorgun aşık yutmuş aşkın tozunu
Gönlü unutmamış yayla kızını
Yüreklerde kalan hasret sızını
Gönül söylemişte diller duymamış

Mihriban türküsü dilimde maya
Haykırdıkça sesim varıyor aya
İlan- aşk ettim bütün dünyaya
Köy kasaba duymuş iller duymamış

Yörük yaylasında arıydım baldım
Sevdiğim uzakta çaresiz kaldım
Aşkın deryasına aşkımla daldım
Okyanuslar duymuş göller duymamış

Dağlarda yürürüm yollarım yamaç
Yare varmak elbet dizlerde amaç
Şair hasretinle aşkına muhtaç
Dildeki nağmeyi teller duymamış

Sevgili bu aşktan yoruldum bezdim
Sözlerde gizlenen sevgini sezdim
Çınar gövdesine adını yazdım
Yapraklar duymuş da dallar duymamış

Coşari diyor ki ey gönül sabret
Kolayca gitmiyor aşk denen meret
Saçtaki akların sebebi hasret
Özlenen günleri yıllar duymamış

28.09.2010/Samsun

İbrahim COŞAR