Odanda kalınca bir tek başına
Resmime bakıp da, ağlama Gülüm
Esir olup her damla gözyaşına
Türküler yakıp da ağlama Gülüm

Kanları oturtup al dudağına
Dikenler batırma gönül bağına
Karlar yağdırıp da sevda dağına
Yollara çıkıp da ağlama Gülüm

Suratını asıp, kaşı düşürtüp
Çağırma hayalim dağdan aşırtıp
Aklı karıştırıp, yönün şaşırtıp
Dünyanı yıkıp da ağlama Gülüm

Leyla, Mecnun gibi çöle çıkarak
Ferhat gibi dağı, taşı yıkarak
Kerem, Aslı gibi kendin yakarak
Gözyaşın döküp de ağlama Gülüm

Aylara, yıllara vurup acını
Yok, etme gönlünden ümit tacını
Tutam, tutam yolup ipek saçını
Canını sıkıp da ağlama Gülüm

İster delice sev yürekten özle
İstersen çıkıp da, yolumu gözle
Sen bu Necati’yi kalbinde gizle
Hüzünler ekipte ağlama Gülüm


Necati KEÇELİ
İZMİR