![]() AYMIYIM İŞİTE
Sabah oluyor usulca kalkıyorum yatağımdan
Güneşe bakıyorum derin bir yalnızlık Yüreğim yanıyor arıyorum seni Çayımı yudumlarken bir hüzün çöküyor içime Efkâr basıyor birden Evden çıkarken kapıyı usulca örtüyorum Ellerim ellerini arıyor tutmak için Sen yoksun tutamıyorum ellerini Öğle yemeği yemiyorum sensiz Akşamı iple çekiyorum Akşam karanlığında sessiz kaldırımlardan yol alırken Canım eve dönmek istemiyor Bir park görüyorum yolun kenarında Biraz otursam mı oturmasam mı derken Sensiz vakit geçirmeyi istemiyor gönlüm Hızla geçiyorum kaldırımları Evin kapısına geliyorum Kapıyı açarken karşımda seni hayal ediyorum İçeri girdiğimde gözlerim yine boşta Senin anlayacağın aynı kahve aynı insanım Gece yatağıma sensiz uzanıyorum Burada her şey eskisi gibi bir sen yoksun işte Değişen bir senin yokluğun Bense her zaman ki gibi aynıyım işte Sessiz sakin durgun yorgun ve aynıyım işte Aynıyım işte… |
Denizler yandı yangınlarıma
Semada yıldızlar ağladı
Yolllar kentler ağladı
bir tek sen ağlayamadın
anlayamadın.
hasret kokuyor buram buram,
kutlarım kalemini; saygılar...