Güneşimi söndürdüm karardı artık dünyam
İçin için ağladım hüzün yağdı günüme
Mutluluğu beklerken kabusa döndü rüyam
Karaları bağladım hasret kaldım dünüme

Kırlarda dolaşırken hülyalara dalmıştık
Fal bakacağız diye papatyalar yolmuştuk
Gözden göze akarak mutluluğu bulmuştuk
Sevdan oldum çağladım aşkı kattım önüme

Çok güzeldi günlerim ne oldu birden bire
Döndü hayal dünyası irin akan nehire
Doktor derdim çaresiz hayat döndü zehire
Aşk şişiyle dağladım merhem ol sol yanıma

Uğraştım gece gündüz aşka ulaşamadım
İki lokma ekmeği yâr’la bölüşemedim
Yaman vurdu ayrılık hala alışamadım
Pusulamı yağladım yol göstersin yönüme

Nedir senden çektiğim oynama artık kader
Çare yok,sonsuza dek sürüp gider bu keder
Suçu yürek işlerken bedeli beden öder
Acıları tuğladım,canıma,cananıma.


NİLÜFER SARP___________24. EYLÜL.2010